Ontmoeten, aandacht, elkaar scherp houden, betrokkenheid bij de wereld en bij elkaar, verdieping en bezinning.

Verslag stiltewandeling 25 juni 2021

Er is weer gelopen door een aantal ‘stiltewandelaars!  Omdat Berta vandaag de leiding niet op zich kon nemen maak ik, Klaas Pieter, een kort verslag van onze ervaringen.

Op de uitnodiging van Berta kwamen veel positieve reacties maar veel mensen hadden goede redenen om er vandaag toch nog niet bij te zijn. We liepen vanaf de Adventskerk langs het schouw pad naar het bruggetje. Omdat we elkaar een tijd niet gezien hadden lazen we daar pas het gedicht zodat we eerst met elkaar bij konden praten.

Verspreidingsgebied

Het veld is van konijnen
een ree valt samen met de rand

 

van schemer. De dag brengt
buizerds en een wissel

 

van windrichting. Blaas maar
waar ik neerkom zal ik bloeien.

 

Monica Boschman

Uit: Plint Poëziekalender 2021 – 26 april

 

‘Je ziet alles direct voor je’ was de eerste reactie op het gedicht. Je krijgt direct een beeld.

Mensen vertelden een aantal persoonlijke invullingen aan de tekst. Niet alles kan bloeien als het niet op vruchtbare grond terecht komt. De tekst lijkt op een soort statement (mijn woorden), heeft iets statisch. ‘zo is het’. Maar het klopt niet. Het zaad komt niet altijd tot bloei. De laatste zin klinkt als iets bezwerends, iets geslotens.  Bloeien is niet voor iedereen weggelegd. Veel mensen lukt het niet om te leven.

En daar tegenover een ander verhaal. Het bloeien als jezelf openen, tijdens en na een intense ziekteperiode. Met de dood voor ogen bloei je niet op maar je leeft wel intens en je  kunt blij en dankbaar zijn voor de ondersteuning die je ervaart. Je opent jezelf als het ware en dat kan ook bloeien zijn. Bloeien is dan openbreken van alles wat in je is; het hoeft niet per se mooi te zijn.

‘De dag brengt buizerds’, de donkere wolken, de nare gebeurtenissen in het leven. ‘Een wissel’ een verband met de ree in de zin van wildwissel, is het pad van het leven. De de verandering/wisseling van (wind)richting. Hoe loopt het leven. Hier heb je geen grip. Anderzijds kan een verandering van richting wel degelijk een eigen keuze zijn.

De eigen levenservaringen kleuren het gedicht. De tekst vat de inhoud van het gedicht samen waarbij het verspreidingsgebied het leven zelf is.

Een kort gedicht met een kortere nabespreking door een handvol mensen. Het was goed om elkaar weer te zien en te spreken. Zo waren er tijdens de wandeling toch ook gespreksmomenten om bij te praten.

Berta wil proberen in de zomer nog door te gaan vanwege de lange tijd die we niet konden wandelen. Jullie horen daar z.s.m. meer over.

Voor allen: tot gauw!

Hartelijke groet,

Klaas Pieter